Jak przygotować plik CAD do plotowania

1. Format pliku — wyłącznie PDF

Do druku CAD przyjmujemy tylko PDF. Nie drukujemy z plików otwartych — DWG, DXF, PLT ani HPGL.

Powód jest praktyczny. Rysunek otwarty renderuje się u nas dokładnie tak, jak pozwoli na to nasze środowisko: brakujące czcionki zostaną podmienione, odnośniki zewnętrzne i style wydruku nie przenoszą się razem z plikiem, a warstwy i grubości linii zależą od ustawień, których nie mamy. Efekt bywa taki, że wydruk różni się od tego, co widzisz u siebie — i wychodzi to dopiero na papierze.

PDF zamyka wygląd rysunku po Twojej stronie. Drukujemy to, co zaakceptowałeś, bez interpretacji.

2. Skala pliku to nie skala rysunku

Rysunek ma skalę odwzorowania: 1:50, 1:100, 1:500. Plik ma mieć stronę o rzeczywistym wymiarze arkusza — dla A0 jest to 841 × 1189 mm — a treść odwzorowaną na niej 1:1. To dwie różne rzeczy i bywają mylone.

Najczęstszym winowajcą jest opcja dopasowania do arkusza. Fit to Paper skaluje wydruk tak, żeby zmieścił się na wybranym formacie, i wpisuje w pole skali wartość niestandardową, przeliczaną ponownie przy każdej zmianie formatu albo urządzenia. Rysunek pozostaje czytelny, ale nie jest już w żadnej deklarowanej skali — a wymiar zdjęty z niego podziałką jest nieprawdziwy.

3. Grubości linii — szereg normowy

ISO 128-2 ustala szereg grubości oparty na module √2: 0,13 · 0,18 · 0,25 · 0,35 · 0,5 · 0,7 · 1 · 1,4 · 2 mm. Odstęp między liniami równoległymi nie powinien schodzić poniżej 0,7 mm.

Zejście o jeden format zmniejsza rysunek liniowo do 71%. Z linii 0,13 mm zostaje 0,09 mm, z odstępu 0,7 mm — 0,5 mm. Na A3, czyli przy 35%, jest to już 0,05 mm i 0,25 mm: linie zaczynają się zlewać, a szrafury przechodzą w plamę.

4. Czcionki — SHX zamienia się w geometrię

PDF nie obsługuje czcionek SHX. To pliki kształtów, nie fonty w rozumieniu formatu — przy eksporcie tekst zapisany taką czcionką trafia do pliku jako geometria, a nie jako tekst. AutoCAD dokłada przy tym ukryty komentarz „AutoCAD SHX Text” (zmienna PDFSHX, domyślnie 1), który starsze przeglądarki potrafią wyświetlić na rysunku.

Konsekwencja jest podwójna: opis przestaje być tekstem, więc nie da się go wyszukać ani skopiować, a przy późniejszym imporcie PDF-a wraca jako zbiór kresek.

Czcionki TrueType zachowują się lepiej, ale warunkiem jest ich osadzenie w pliku. Font nieosadzony zostanie podstawiony, a podstawienie zmienia szerokości znaków — opisy potrafią wtedy wyjechać poza tabelkę albo nie pojawić się na wydruku w ogóle.

5. Odnośniki zewnętrzne — plik nie wie, czego mu brakuje

Odnośnik zewnętrzny nie jest częścią rysunku, tylko wskazaniem na inny plik. Do PDF-a trafia wyłącznie to, co w chwili eksportu było wczytane i odnalezione. Jeśli odnośnik był odłączony albo ścieżka przestała działać, jego treść w pliku po prostu nie występuje.

6. Tablice stylów wydruku — skąd bierze się szary wydruk

O wyglądzie wydruku decyduje tablica stylów: osobny plik .ctb lub .stb, który przy plotowaniu nadpisuje kolor, grubość i rodzaj linii obiektu. Nie jest częścią rysunku i nie wędruje razem z nim.

Tablica przypisuje każdemu kolorowi trzy parametry: kolor docelowy, grubość oraz screening, czyli procent krycia. Kolor odwzorowany jako trzydziestoprocentowe krycie wyjdzie na papierze szary, choć na ekranie był czarny. Jeśli przy eksporcie nie zostanie podpięta właściwa tablica albo podepnie się domyślną, hierarchia grubości ustawiona w projekcie przestaje obowiązywać.

7. Wektor, nie raster

Część rysunkową dokumentacji sporządza się w postaci wektorowej — i to nie jest formalność. PDF „wydrukowany jako obraz” albo złożony ze skanów wygląda na ekranie przyzwoicie, bo monitor pokazuje ułamek arkusza. Przy odwzorowaniu 1:1 na A0 rozsypują się w nim najpierw linie cienkie i opisy.

8. Najczęstsze błędy

Sześć rzeczy, które najczęściej wymagają poprawy po stronie projektanta:

1. Plik otwarty zamiast PDF — DWG lub DXF wysłane do druku. Eksportuj do PDF.
2. Włączone dopasowanie do arkusza — skala przestaje odpowiadać deklaracji w tabelce.
3. Wymiar strony inny niż format arkusza — najczęściej A4 z treścią pomniejszoną z A0.
4. Nieosadzone czcionki — opisy zmieniają szerokość, wyjeżdżają poza tabelkę albo znikają.
5. Odłączone odnośniki zewnętrzne — fragment rysunku po prostu nie istnieje w pliku.
6. Grubość linii 0,00 — wynik zależy od urządzenia, nie od projektu.